บทที่ 56 ไม่โง่เลย

เซเรน่าพยักหน้ารับทันที

เธออธิบายเป็นคำพูดไม่ถูกเลยว่ารู้สึกอย่างไรเมื่อได้เห็นหุ่นปั้นตัวนั้นอีกครั้ง มันเหมือนกับการได้เผชิญหน้ากับตัวเองในวัยเด็ก—เด็กสาวที่อยู่ในเงามืดและถูกตีกรอบ แต่ยังคงใฝ่ฝันที่จะโบยบินอย่างอิสระ เธออยากจะได้มันคืนมาอย่างสุดหัวใจ

แต่เอเดรียนที่จ้องมองประกายความหวังซึ่งสว่าง...